 |
|
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif) franak | |
|
|
|
|
|
|
|
 «Ліза»
Нашы позіркі сустрэліся. Яна пільна ўгледзелася, прымружыўшы вочы, пасьпешліва адвярнула галаву і пашыбавала ў бок Нямігі. Пэўна, мая пэрсона не ўнушала даверу. Зрэшты, ці можа ўнушыць давер чалавек, якога сустракаеш трэці дзень запар у тым самым месцы і ў той самы час? Першы раз, пазаўчора, я сядзеў на лаўцы і чытаў газэту. Яна прайшла міма, пакінуўшы шлейф водару салодкай парфумы. Яе абцасы адбівалі хуткі крок па тратуарнай плітцы, і ўжо неўзабаве яна зьнікла за мурам Ратушы. На заўтра яна ішла ў кампаніі сяброўкі з боку кавярні “Фрэскі”. Дзяўчаты спрачаліся. Мая незнаёмка нешта даказвала, жэстыкулюючы рукамі, пераходзіла на сьмех, а часам задумліва змаўкала. Я зачаравана лавіў кожны рух яе зграбнага цела. Вопратка падкрэсьлівала ўсе выгоды паставы. На ёй былі блакітныя, зьлёгку пацёртыя джынсы і ружовая, падперазаная чорным пасам, блюзка. З-пад тонкай матэрыі спакусьліва выпіралі грудзі. Незнаёмка паводзілася нязмушана і па-жаночы сьціпла, разам з тым – рашуча і самаўпэўнена. Я памятаю такіх дзяўчат зь першых курсаў унівэрсітэту. Яны толькі што вырваліся з-пад бацькоўскай апекі, расправілі крылы і адчулі сябе дарослымі. І няхай тыя часы мінулі, і мне даўно не 18, ‒ тыдзень таму стукнула 23, ‒ я не перастаю заглядацца на маладых прыгажунь-першакурсьніц.. Але яна была не такая, як усе: ў ёй было нешта незвычайнае, незямное. Напэўна, гэта мой шанец. Я спахапіўся і паспрабаваў яе дагнаць. - Дзевушка! – крыкнуў наўздагон. ( Read more... )
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ul_sciapan | |
|
|
|
|
|
|
|
** Пакуль не магу адказаць узаемнасцю, але Вам удзячны. Будзе вызваляцца месца --- буду фрэндзіць! Дзякуй!))) Таксама ў сябрах у (49): 000000000000030, 005_kefir, 0hotnews, 22v_stomatology, adamtchik, ahone, apterae, atpacero, baguchar, bel_vsop, between_skies, bihi_puuk, boris_nejasnyj, boris_nejavnyj, calogero_black, captain_rainbow, coffeefest, ctv_by, cycliki, cyclopramen, dnorkin, dubras, eastgold, euroradio, i_love_viagra, ja000, kino_shop, kossmos, ljuser_by, malishevsky, myjiki_ru, nescromo, newmedia_ua, olelbis, parakhnevich, pokoman, prajdzisvet, prastoraby, rscontext, rubbish_man, ssiquaya, timmoore, usarussia, usmshem, uvnijam, weiv, xa_xa_xa_xa_xa, xyu_glamur, yukiyu ** Tags: запіс
|
|
|
|
|
|
|
|
|
franak | |
|
|
|
|
|
|
|
 Усе, хто хоць раз лётаў, ведаюць гэтае адчуваньне. Пры ўзьлёце на вышыні некалькі соцень мэтраў самалёт нібы чапляецца за паветра, застывае ў бязважкасьці, як перад падзеньнем. Сэрца замірае, па скуры прабягае халадок. У салёне – цішыня... Але ўжо празь некалькі хвілінаў людзі устануць зь месцаў, сьцюардэсы пабягуць развозіць напоі, а капітан агучыць становішча за бортам. Самалёты – ня проста віда транспарту. Гэта стыль жыцьця. У мяне ёсьць знаёмыя, якія лётаюць часьцей, чым езьдзяць на аўтобусе. Ведаюць усе мадэлі самалётаў, рэйсы, зьніжкі і нават імёны сьцюардэсаў. Яны настойліва назапашваюць пераадоленыя мілі на картачках Miles and More ці Flying Blue. Становяцца пастаянным падарожнікам, потым віп-кліентам. З задавальненьнем дэманструюць свае плястыкавыя блакітныя, срэбныя, залатыя, плятынавыя карткі. Колькасьць міляў прама прапарцыйна колькасьці выгодаў, якія ты атрымоўваеш, падарункі, віп-ложы, дармовыя месцы ў бізнэс-клясе і кругасьветны пералёт. Галоўны герой фільма “Мне б у неба” ( Up in the Air) Раян Бінэм (Джордж Клуні) ведае, пра што я кажу. Ён прафэсійны калекцыянэр міляў і паламаных лёсаў. Яго занятак зьвязаны з пастаяннымі пералётамі. Ён звальняе людзей. У Амэрыцы – крызіс. Кампаніі масава скарачаюць супрацоўнікаў. Мэнэджэры не наважваюцца браць маральны груз у выглядзе звольненых пакрыўджаных супрацоўнікаў, і зьвяртаюцца да адмысловай кампаніі, дзе і працуе Раян Бінэм. “Мне б у неба” - фільм пра каханьне. У гэтага, упэўненага ў сабе, зьнешне пасьпяховага чалавека няма ні каханьня, ні сям’і, ні любімага сабакі, ні ўтульнага дому. Усё, што ён мае – валізка. “Толькі ад вас залежыць, што вы пакладзеце ў валізку,” – вучыць нас Клуні. Любыя стасункі і абавязкі яго абцяжарваюць. Таму ён аддае перавагу пакінуць іх у тым жа гатэлі, дзе і завёў. І ляцець далей... ( Чытаць далей!.. )
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Previous
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/community.gif){kind=small}
busy
